In Parco dei Buoi zijn de snoeidagen aangebroken.

Het snoeien is een serieuze aangelegenheid en het is allesbehalve simpel, je kunt je niet even een dagje voordoen als snoeier.

Je moet de scheuten weghalen die vanuit de binnenkant van de boom groeien, daarna kies je de takjes uit die het volgende jaar vruchten geven: de olijven groeien namelijk aan de tweejarige takjes.

Er zijn uiteenlopende snoeitechnieken, maar allemaal hebben ze het doel de productie te begunstigen en hoe dan ook de oogst te vergemakkelijken.

De weggesnoeide takken worden vervolgens fijngemaakt met een speciaal daarvoor bestemde machine.

Bij ons wordt het fijnmalen pas gedaan, nadat onze schapen zich vol hebben gegeten aan olijvenblaadjes… daar zijn ze echt helemaal verzot op!

Ondertussen gaat de botteling van de olijfolie die we dit jaar geproduceerd hebben door, (heel weinig helaas, snik!), we zitten nu op fles nummer 1.150.

Inmiddels weten jullie dat  agrycult.com een plek is, waar we de ervaringen en passies verzamelen van boeren die samen met ons ervoor hebben gekozen om  deeltje 2.0 van het landbouwstuk van het internet te verbouwen.

Het doel is om rond dit lapje op het web een community te genereren van open en nieuwsgierige mensen, die letten op wat ze eten. Net als wij, boeren van agrycult.com.

Hier delen wij samen met jullie ons dagelijks werk en onze passie, maar…. aangezien je geen bedrijf kan runnen met praatjes , moeten we proberen datgene te verkopen wat we elke dag met passie produceren!

Op agrycult.com zijn we onze eigen farmer store aan het bouwen en hierbij laten wij ons inspireren door het model CSA, community supported agryculture: een community dus, die de landbouw ondersteunt.

Dat doen we omdat een bepaalde vorm van landbouw (de landbouw die weinig kwantiteit maar veel kwaliteit maakt, DE Italiaanse kwaliteit) juist op dit moment een community nodig heeft die haar ondersteunt.

Het ontstond in de jaren ’50, toen een aantal Japanse boerinnen het CSA-model bedachten om de ontvolking van de kleine plattelandsdorpjes tegen te gaan, waarbij hun kinderen geen andere keus leken te hebben dan vluchten naar de stad.

… en het is ze gelukt!

Ze stelden hun land beschikbaar voor de bewoners van de omliggende dorpen, zondag en zaterdag waren de oogstdagen en dus was iedereen op het platteland om de zuivere lucht op te snuiven en de groenten te oogsten die nodig waren voor de week die zou volgen. In de VS wint dit systeem steeds meer terrein en inmiddels halen duizenden bedrijven hun omzet grotendeels uit dit distributiemodel.

Inkomsten landbouwers tot het minimum beperkt…. ontvolking van het platteland…. community…. de noodzaak van transparantie en het gezicht van de producent kennen….

Dit zijn ingrediënten die helaas weer onontbeerlijk zijn geworden voor het voortbestaan van de kwaliteitslandbouw, de agrYcultuur.

Hieraan hebben we de noodzaak toegevoegd van gezond en verantwoord eten.

We werken nu aan de eerste test van onze farmer store.

Binnenkort zal de eerste WCSA online gaan: Web Community Supported Agryculture!!