Vanochtend heeft Agrycult.com zich op het Parijse hoofdkantoor van  Microsoft France voorgesteld aan hoogstaand publiek!

Ons idee van het Landbouwstukje op Internet is uitgegroeid tot een van de  20 beste ideeen in de finale van Miniseedcamp in Parijs.

We hadden 5 minuten, slechts vijf, om uit te leggen wat het doel is van Agrycult en hoe we dit doel willen bereiken.

Dat hebben we gedaan door de vertellen over het geluid van kaas

the noise of cheese

We hebben uitgelegd dat het normaal gesproken vervelende geluid van de koperen ketel door de slagen van de houten roerstok verandert in een dof geluid, vol met klankinhoud. Een prima inhoud wat ons betreft

Dat is de doelstelling Agrycult,  het steeds verder koloniseren van het deeltje 2.0 van het internet door deze boeiende plek te vullen met oprechte en eerlijke informatie. Nu is er op internet veel onduidelijkheid over voedsel, chaos dat Agrycult wil veranderen in dialogen en markten voor verantwoorde boeren die nu buiten de boot vallen.

Tegen hen willen we zeggen: meer dan ‘nul kilometer’ hebben jullie vooral ’2.0 kilometer’ nodig….

Is dit een krankzinnige onderneming? Zal het ons lukken om de jury van Seedcamp te overtuigen?

Eindelijk! … zou Michele zeggen… Ook het bedrijf Paladino treedt toe tot Agrycult!

Dag allemaal, ik ben Maria Antonietta Paladino, de tweede van de drie kinderen van Concetta en Antonio Paladino, al hoewel iedereen ons in de afgelopen jaren beter heeft leren kennen als het bedrijf Paladino…. het bedrijf van de Typische Treccia (vlecht van verse kaas)?! Gelukkig beginnen ze ons te kennen en herkennen…

Van meet af aan heeft ons bedrijf zich bezig gehouden met het Typische product van mijn dorp Santa Croce di Magliano, een ‘metropool’ van ongeveer vijfduizend inwoners te midden van de heuvels van Molise. Enkele jaren geleden hebben we een klein zuivellaboratorium geopend waar moeder de melkveehoudster wijselijk de melk verwerkt die vader Antonio met liefde van de koeien haalt, elke dag om zes uur ‘sochtends en zes uur ‘s avonds…

Als we deelnemen aan beurzen of proeverijen, of als nieuwe klanten ons voor het eerst komen bezoeken in onze winkel gelegen op het platteland vlakbij de stallen met onze koeien (o.a. van het ras Podolica , Bruna en Pezzata Rossa Italiana, in totaal niet meer dan 20 soorten), dan is iedereen verbaasd over ons product en het eerste wat ze zeggen is: “maar u heeft er een sjaal van gevlochten!” Degenen met het minste  vertrouwen denken dat het geen echte is… sommigen vragen of het echt niet van plastic is!…

En, heb ik jullie al nieuwsgierig gemaakt??

…..dan is het moment aangebroken om jullie te vertellen over de parel van ons laboratorium. De technische omschrijving van de Treccia Tipica is een kaas met een dradige structuur, die tijdens de bereiding eruit ziet als een wit gevlochten lint door de bijzondere manier van verwerken, terwijl het na enkele dagen een geelachtige toon aanneemt.

Ik ben er zonder meer van overtuigd dat de Treccia een van de meest bijzondere kazen met een draadstructuur is die bestaat… het is in elk geval geen product die je in een dag leert maken!

Mijn moeder is begonnen met het vlechten van de Treccia door te kijken hoe haar opa dat deed… en haar opa heeft de kunst van zijn vader afgekeken, enzovoort… Ik ben sinds kort begonnen met het werken met deze dradige kaas dankzij mijn moeder, maar om zo goed te worden als zij moet ik nog heel wat vlechtwerk verrichten!

De Treccia kan in elke gewenste maat gemaakt worden, van heel klein tot een paar kilo, de grootste die wij gemaakt hebben woog meer dan 10 kilo!!!! Je kunt het zowel vers als ook iets gerijpt eten, zelf geef ik de voorkeur aan de gerijpte… maar de echte kenners hebben ons bevestigd dat ze beide optimaal te bereiden zijn. In oktober hebben we deelgenomen aan de wedstrijd La Grolla D’Oro in het Aosta Dal en in de categorie ‘kazen met draadstructuur’ hebben we gewonnen met beide vlechten, zowel vers als gerijpt!

Nog een bijzonderheid! … hoe je de Treccia moet proeven: vergeet nooit te ‘ontdraden’. Fijnproevers zeggen dat het helpt om alle kenmerken van het product optimaal tot hun recht te laten komen, ik zeg dat het jullie mogelijk maakt om… de puurheid van de lucht waar te nemen die onze koeien inademen…. de frisheid van het gras die ze eten… en de zuiverheid van de melk die ze produceren…!

Nou, wat zeggen jullie.. zijn jullie klaar voor een echte proeverij met de Treccia Tipica, geproduceerd door de familie Paladino?!

Inmiddels weten jullie dat  agrycult.com een plek is, waar we de ervaringen en passies verzamelen van boeren die samen met ons ervoor hebben gekozen om  deeltje 2.0 van het landbouwstuk van het internet te verbouwen.

Het doel is om rond dit lapje op het web een community te genereren van open en nieuwsgierige mensen, die letten op wat ze eten. Net als wij, boeren van agrycult.com.

Hier delen wij samen met jullie ons dagelijks werk en onze passie, maar…. aangezien je geen bedrijf kan runnen met praatjes , moeten we proberen datgene te verkopen wat we elke dag met passie produceren!

Op agrycult.com zijn we onze eigen farmer store aan het bouwen en hierbij laten wij ons inspireren door het model CSA, community supported agryculture: een community dus, die de landbouw ondersteunt.

Dat doen we omdat een bepaalde vorm van landbouw (de landbouw die weinig kwantiteit maar veel kwaliteit maakt, DE Italiaanse kwaliteit) juist op dit moment een community nodig heeft die haar ondersteunt.

Het ontstond in de jaren ’50, toen een aantal Japanse boerinnen het CSA-model bedachten om de ontvolking van de kleine plattelandsdorpjes tegen te gaan, waarbij hun kinderen geen andere keus leken te hebben dan vluchten naar de stad.

… en het is ze gelukt!

Ze stelden hun land beschikbaar voor de bewoners van de omliggende dorpen, zondag en zaterdag waren de oogstdagen en dus was iedereen op het platteland om de zuivere lucht op te snuiven en de groenten te oogsten die nodig waren voor de week die zou volgen. In de VS wint dit systeem steeds meer terrein en inmiddels halen duizenden bedrijven hun omzet grotendeels uit dit distributiemodel.

Inkomsten landbouwers tot het minimum beperkt…. ontvolking van het platteland…. community…. de noodzaak van transparantie en het gezicht van de producent kennen….

Dit zijn ingrediënten die helaas weer onontbeerlijk zijn geworden voor het voortbestaan van de kwaliteitslandbouw, de agrYcultuur.

Hieraan hebben we de noodzaak toegevoegd van gezond en verantwoord eten.

We werken nu aan de eerste test van onze farmer store.

Binnenkort zal de eerste WCSA online gaan: Web Community Supported Agryculture!!