AgryCult

En we praten nog altijd over namen… Alleen nu hebben we het verhaal erachter zelf verzonnen. En ook al hebben we het hier nog altijd over volkswijsheden, dit verhaal is ongetwijfeld een stuk prozaïscher. Het gaat over hoe de naam van een wijn geboren wordt.

La Moglie Ubriaca is de naam die we aan onze Chiaretto (rosé) wilden geven, een naam geboren deels als grap en deels uit trots, als antwoord op al die mensen die – in veel omstandigheden (en nu misschien niet meer zo vaak als eerst) – bij het horen praten over rosé hun neus ophaalden en zeiden: “ik moet niets hebben van rosé… dat is echt zo’n vrouwendrankje”.

Maar de Chiaretto kan juist een verleidelijke en bedrieglijke wijn zijn:  een wijn met een goede structuur en body, maar ook een delicate bloemengeur en een frisse afdronk waarbij het moeilijk wordt nee te zeggen tegen nog een glas op het moment dat de zon steeds verder opwarmt… En zo, met het ene glas na het andere, weet je hoe het af gaat lopen: doordat het haar zo goed smaakt, wordt de echtgenote dronken! En samen met haar – niets is minder waar – ook de echtgenoot (Ja! Juist dezelfde persoon die eerst zijn neus ervoor ophaalde…)

En op deze manier hebben we geprobeerd het onmogelijke mogelijk te maken, het ei van Columbus, door onze vrienden voor één keer de gelegenheid te bieden om zowel La Botte Piena (onze traditionele rode wijn van de Groppello druif, waarin zich de kern van haar identiteit bevindt) als ook La Moglie Ubriaca op tafel te zetten.

De bekende zegswijze beschrijft inderdaad de ambitieuze – als niet onmogelijke – uitdaging van de sluwe herbergier om tegelijkertijd zowel “een volle ton als een dronken echtgenote” te hebben.

Tot de volgende keer!