AgryCult

Dit is ongeveer wat ik mensen vertel als ik mij voorstel.

Dus: mijn bedrijfje bevindt zich in de regio Abruzzen en daarom produceer ik Trebbiano en Montepulciano.
De Trebbiano, ook al zou er sneeuw vallen, oogst ik pas als het een suikergehalte heeft bereikt van 20°, waardoor de druif soms haast overrijp is (niet vergaan, maar wel ver in het rijpingsproces). De wijnbereiding verandert door de mate van maceratie, waarbij de schil aromastoffen toevoegt aan het sap tijdens het gistingsproces zoals het geval is bij de wijn Lama Bianca. In elk geval gebruik ik geen rijsmiddelen, smaakversterkers, enzymen of andere chemische toevoegingen (ook in de wijngaard gebruik ik alleen poltiglia bordolese en sulfiet).
De Montepulciano heeft een eerste gisting in vaten van cement en daarna een tweede gisting altijd in cement (de wijn Fante) of in hout (de wijn D’Ugni). Daarnaast heb je ook de Cerasuolo-wijn (genaamd Lusignolo – nachtegaal – omdat het echt een melodische wijn is wanneer deze goed gelukt is), die na de vinificatie leidt tot een witte wijn of een rosé.

Hier zijn ze!

Voor al mijn wijnen geldt: geen rijsmiddelen, geen chemische additieven, geen toevoegingen, behalve dat beetje bisulfiet dat onmisbaar is om in de wijnwereld te overleven en om uitgroei van azijnzuurbacteriën tegen te gaan. Maar ook met sulfietgebruik blijf ik ver onder de maximaal toegestane hoeveelheid bij biologische wijnbouw. Het totaal aantal flessen die jaarlijks geproduceerd wordt is net onder de tienduizend.

Binnenkort volgt de tweede aflevering van “o campagola bella e l’inseparabile Zazzà” (“het mooie plattelandsmeisje en de onafscheidelijke Zazzà”)

Cristiana